ေခတ္သစ္ပန္းပု

နာဖ်ားျပန္တဲ့ အဆင္မေျပရက္ေတြ

ဒီရက္ေတြမွာ အဆင္မေျပခဲ့ဘူး
သူစိမ္းဆန္ဆန္အေတြးေတြ
နာဖ်ားေနတဲံ့ ကၽြန္ေတာ့္ႏွလံုးသားလဲ
ခုေတာ့ သၿဂိဳၤဟ္ဖို႔ ႏႈတ္ဆက္သြား
တီးလိုက္တိုင္း ေခါင္းေလာင္းသံကမျမည္ ( ကၽြန္ေတာ္ကပဲ မၾကားေတာ့တာလား)
ေခါင္းစဥ္မွား တပ္မိေနတဲ့ အခိုက္အတံ့ေပါင္းမ်ားစြာ
ကၽြန္ေတာ္ ျပန္ရွာမေတြ႔ေသးတဲ့ ဆံုးရံႈးမႈ
ခုေတာ့လဲ ဟိုတစ္စ … ဒီတစ္စစီ
အတိတ္ကိုလဲ မေတြးခ်င္သူ
နံရံေတြမွာ အေပါက္ေတြ မရိွပါေစနဲ႔
ခဏေလာက္ေတာ့ ၿငိမ္သက္…
နာက်င္မႈေတြကို သတင္းစကားတစ္ခုနဲ႔ လဲလွယ္မိသူ
ကၽြန္ေတာ္ကပဲ လူလူသူသူ မျဖစ္ခဲ့တာထင္ရဲ႕
ခုတိုင္းပဲ… ခုတိုင္းပဲ…
အရင္လိုပဲ နာဖ်ားေနရတဲ့ ရက္ေတြ  ရွည္…..ၾကာ…..ဆဲ  ။     ။

ေနေကာင္းလား..စားၿပီးၿပီလား…အဆင္ေျပလား…

ေနေကာင္းလား…စားၿပီးၿပီလား…အဆင္ေျပလား
စကားလံုးေတြလား.. စာလံုးေတြလား
အလိုလိုထြက္က်လာတယ္ထင္သလား
အာဂံုေဆာင္ဖို႔ သင္ဖူးခဲ့သလား
ေလးေလးစားစားရြတ္ဖို႔ ႀကံစည္ဖူးေသးလား
တြဲဖက္လုပ္ၾကည့္ရမွာ အၿပံဳးခ်ိဳခ်ိဳေလးလား
ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း လွ်ာဖ်ားကဆြဲထုတ္ရမွာလား
သြားမတိုက္ရေသးခင္ ပါးစပ္က်ယ္က်ယ္ဟလို႔ ျဖစ္ပါ့မလား
ႏႈတ္ခမ္းေမႊးၾကီးနဲ႔ေရာ အဆင္ေျပပါ့မလား
ဒီလိုလား…ဒီလိုလား…
ဒါဆိုရၿပီလား…တကယ္လား.. ။ ။
( ကၽြန္ေတာ္မုန္းေသာ ကၽြန္ေတာ္အတြက္..)

မ်က္ႏွာစိမ္း အာရံု

မိုးလင္းည အာ႐ုံ
ျပန္႔ႀကဲေနတာလား ေပပြကုန္ၿပီလား အေတြးေတြ
၅ မိနစ္  .. ၁၀ မိနစ္ ..
ငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတဲ့ လူ
အသက္ရွဴသံက ေတာင့္ေတာင့္တတ
ဆႏၵေဇာေတြလား ရမၼက္ေဇာေတြလား
မရယူႏိုင္တာကို ေဘးခ်ိတ္လိုက္
ရွဴသြင္းလိုက္…ရွဴထုတ္လိုက္
၅ မိနစ္ ..၁၀ မိနစ္ ..
ရယူခဲျ့ခင္းေတြကေရာ ၿမဲလား
ပါးလွပ္လွပ္ေတြ႕
အလင္းဓာတ္တစ္ခု
မ်က္ႏွာစိမ္းဧည့္သည္ ေနေရာင္ျခည္အလင္း
ကုိယ္တြင္းတစ္ေနရာရာကို အလည္လာရင္း……. ။

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ခြာခ်မိသူ

ကိုယ့္အေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ္
ေနာက္ျပန္မလွည့္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ရက္ေတြ
ျခစ္ျခစ္ျခဳပ္ျခဳပ္စုထားတာ ကတိစကားတစ္ခ်ိဳ႕
ဖုန္မေပဘဲ ရြက္ေၾကြေတာထဲ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္ခဲ့သူ
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဆြဲထူရင္း
ေလာင္းရိပ္က်ခံရတာကို ရင္နာမိျပန္တယ္ ။
အေကာင္းတစ္ခ်ိဳ႕အဆိုးတစ္၀က္
စိမ္ေျပနေျပပဲ ထိုင္ရယ္မိရင္း
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ခြာခ်မိျပန္တာ ခဏ ခဏ ။ ။

ဘ၀ ညီမွ်ျခင္း အိပ္မက္

ဘယ္သူမွနားမလည္ႏိုင္အေၾကာင္းအရာတခ်ိဳ႕
ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘတ္ႀကီးထဲသို၀ွက္
ဆူးတစ္ေခ်ာင္းလိုနာက်င္လည္း သည္းခံ
ဘာသာျပန္မရတဲ့ ခံစားခ်က္မ်ား
တေျမ႕ေျမ႕ေပါ့ ေလာင္ကၽြမ္းရင္း
ပစ္တိုင္းမလြဲျဖစ္ေနတဲ့ စြပ္စြဲမႈေတြ
တျဖဳတ္ျဖဳတ္ပဲ ေျခြခ်ခံေနရတဲ့ နားလည္မႈေတြ
အိုး…တစ္စစီပါပဲ
သိမ္ငယ္မႈေတြ.. စိုးရြ႕ံမႈေတြ..စိတ္ပ်က္မႈေတြ
ကၽြန္ေတာ္ကူးခတ္ေနရတဲ့ျမစ္
အဆံုးသတ္ကမ္းက မျမင္ရေသး
ကိုယ့္ကိုကိုယ္ႏွစ္သိမ့္ဖို႕ စကားလံုးေတြရွာမရဘူး
စာနာမႈဆိုတာ သဲကႏၱာရထဲက ေရတစ္ခြက္
မေျဖဆုိရဲခဲ့တဲ့ ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕
ဘ၀ဆိုတာ ခရီးသြားအိပ္မက္လို
ေရြးခ်ယ္မႈေတြေနာက္ ေလွ်ာက္လိုက္ရင္း
ေရြးခ်ယ္ခြင့္ေတြေနာက္ ကပ္လိုက္ရင္း
ခလုတ္တိုက္မိတိုင္း အမွားအယြင္းေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕
အခါခါသတ္ပစ္ခံေနရတဲ့ ဘ၀တစ္ခုဟာ ေနာက္ဆံုး… ။ ။

အိမ္ျပန္သြားတဲ့ခ်စ္သူ

နင္ငါ့ကုိစိတ္မခ်ပဲ ျပန္သြားခဲ့တယ္

နင့္အိမ္ကိုလည္း နင္စိတ္မခ်ဘူး

(ငါတို႔မွာဆပ္စရာအေၾကြးေတြလည္းရွိတယ္ေလ…)

နင့္မိဘကို စိတ္မခ်ဘူး။ (ဒါေၾကာင့္)

နင္ျပန္သြားခဲ့တယ္။

ဘုရားပန္းေတြ နင္လဲရမယ္။

ငါႀကိဳက္တတ္တာေလးေတြ နင္ခ်က္ေကၽြးတတ္တယ္

(နင္ႀကိဳက္တာခ်က္ရင္လည္း ငါမညဥ္းညဴပါဘူး)

အိမ္ေရွ႕က ေရကန္ေလးကိုလည္း အမိုးမိုးထားတယ္

ငါတို႔မွာ စက္ဘီးေလးတစ္စီးလည္းပိုင္တယ္။

(ငါ့ညီမေလးလည္း နင့္အေပၚေကာင္းရွာပါတယ္ဟာ..)

မခ်မ္းသာဘူးဆိုတာ ျငင္းလို႔မရေပမယ့္

ငါတို႔မဆင္းရဲပါဘူး…ခ်စ္သူ။

နင္ေရာ…ငါေရာ…မ်က္လံုးေတြကန္းသြားၾကတာလား။

(အဲဒီ့ရထားႀကီးက ငါတို႔ရင္ေသြးေလးကို ေၾကြပ်က္ေစတယ္)

ငါတို႔ဆံုးရံႈးရတာနဲ႔ ထိုက္တန္ပါရဲ႕လား။

အဲဒါနင္ေတြးမိသလား….ဟင္။

(အိမ္ျပန္သြားေသာ ဇနီးေခ်ာသို႔…)

ယုသာ

ကေလးေပ်ာက္ဆံုးသြားပါသျဖင့္ ကူညီေပးၾကပါ

ကူညီေပးၾကပါ

ငယ္စဥ္ကပင္အတူေန၊ အတူအိပ္သည္ေျမးကေလး ေမာင္ေဝယံထြဋ္၊ အသက္ (၁၃) နွစ္သည္
အလက(၁)တာေမြ၊ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသျကီးတြင္သတၲမတန္း(က) တြင္ပညာသင္ၾကားေနပါသည္။

ငါမလိုခ်င္တဲ့ တစ္ခါတစ္ရံ

ရိုးသားျခင္းေတြထမ္းပိုး

ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ လို္က္ဖမ္းမိတယ္

ေထာင္ေခ်ာက္တစ္ခုလား မေတြးဘူး

ျဖဴစင္မႈေတြ စြန္းထင္းေပက်ံရင္း

ပလံုစီထ တတြတ္တြတ္ရြတ္ဆိုေနခဲ့တာ

ဒါေနာက္ဆံုးပါတဲ့ ။

မ်က္၀န္းကနားေထာင္ေနဆဲ

တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြက်ေနတဲ့ စကားလံုးေတြ

လိုက္ေကာက္ဖို႔ ယံုၾကည္ခ်က္မရိွျပန္ဘူး ။

ကုိယ့္ကိုကိုယ္စီရင္ဖို႔ ေတြေ၀ေနခဲ့ရင္း

ေခါင္းေလာင္းထိုးသံမၾကားဘူး

တရားေဟာဓမၼသံမၾကားဘူး

အသက္ရႈသံတစ္ခ်ိုဳ႕တစ္၀က္

ခပ္ေလးေလး ျပန္ပစ္ခ်လိုက္ရတဲ့ခဏ

ဒါေနာက္ဆံုးဆိုတာ ယံုၾကည္ခ်င္ခဲ့မိၿပီ ။   ။

ေဆးမမီေတာ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္

ေႏြးေထြးမႈေတြအတြက္
စကားလံုးမရိွဘူး
ဒါေပမယ့္ ေကာင္းကင္နဲ႔အျပည့္
လိုအပ္ျခင္းေတြနဲ႕လည္း ေခၽြးမသိပ္ရက္ခဲ့ဘူး
ကိုယ့္ကိုကိုယ္နားလည္ရင္
ေျပာမထြက္ခဲ့တာက
အက္ကြဲရာေတြထပ္ေနတဲ့သူ
ေၾကမြဖို႕အသင့္ျပင္ရင္း
အဆံုးတစ္ခုကို ေမွ်ာ္ၾကည့္မိတယ္
ၿပီးေတာ့..
လက္ေတြ႔မက်ျခင္းေတြေရာစပ္ရင္း
ခါးခါးသီးသီးပဲ မ်ိဳခ်လိုက္ရတဲ့ အမွန္တရားတစ္ခြက္
အျဖစ္အပ်က္ေတြ အသစ္မဟုတ္ခဲ့ဘူး
ၿပီးေတာ့..
အျဖစ္အပ်က္ေတြ ေဆးမမီေတာ့ဘူး  ။  ။

ေဆာင္းဦးေမးခြန္း

ေအးျမျမေဆာင္းဦး
ႏို၀င္ဘာညတစ္ည
ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ျဖစ္တည္ျခင္းေတြ အရာထင္ခဲ့တဲ့ည
ဆယ္စုႏွစ္အခ်ိဳ႕ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီ
ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ေလႏု တိုက္ခတ္ဆဲ
သစ္ရြက္ေဟာင္းေတြ ေၾကြလြင့္ၿမဲ
ကၽြန္ေတာ္လည္း ခရီးတစ္ခုဆက္ဆဲ
ကဗ်ာဆန္ေလာက္ေအာင္ေတာ့ဘ၀ကမ႐ိုးရွင္းဘူး
ႏို၀င္ဘာေဆာင္းဦး ျပန္ေရာက္ခဲ့ၿပီ
အသားက်ေနတဲ့ ေျပာင္းလဲမႈမ်ား
မ႐ိုးႏိုင္တဲ့ ေဟာင္းႏြမ္းမႈမ်ား
တကယ္တမ္းက အသစ္ေတြ
အိပ္မက္အသစ္  .. သကၠရာဇ္ အသစ္
မိတ္ေဆြအသစ္ .. ရန္သူအသစ္
တပ္မက္မႈအသစ္ .. အာသာေျဖမႈအသစ္
အသစ္..အသစ္ေတြ
ခုေရာက္လာတဲ့ ေဆာင္းဦးေရာ
ႀကီးရင့္လာတဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ေရာ
ခုစာဖတ္ေနတဲ့ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ
အသစ္လား..အေဟာင္းလား
တစ္ခုေတာ့ ၀န္ခံပါရေစ
ဒါလဲ ေမးခြန္းအသစ္မဟုတ္မွန္း  ။ ။