ငါ..ေရးခ်င္တဲ့ကဗ်ာ

မလြမ္းေတာ့ဘူး။

လြမ္းလို႔ေရးရင္ အလြမ္းသီခ်င္းေတြပဲ ထြက္လာမယ္။

လြမ္းလို႔စပ္ဆိုရင္ အလြမ္းကဗ်ာေတြပဲ ထြက္လာမယ္။

ေဟာဒီ့ကစ ငါမလြမ္းေတာ့ဘူး။

ဘ၀က လြမ္းစရာမေကာင္းလို႔

အိမ္မက္ေတြက လြမ္းစရာမေကာင္းလို႔

နာက်င္ကိ်ဳးေၾကေနတဲ့အတိတ္က လြမ္းစရာမေကာင္းလို႔။

ညေနခင္းနဲ႔ ေလေျပတစ္ခ်ိဳ႕

ျဖဳတ္ခဲ့တဲ့လက္တစ္စံု

အိမ္ေရွ႕မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ အစီအရီ

ပန္းအိုးကေလးမ်ားအား

ငါမလြမ္းေတာ့ဘူး။

ေရစီးသန္တဲ့ျမစ္တစ္စင္း ရင္ဘတ္ေပၚျဖတ္စီးသြားတဲ့အေၾကာင္း

မဖတ္ျဖစ္ေတာ့တဲ့ အခ်စ္၀တၱဳေတြအေၾကာင္း

မဆိုညဥ္းခ်င္ေတာ့တဲ့ အလြမ္းသံစဥ္ေတြနဲ႔

ဘာဆိုဘာမွ မလြမ္းခ်င္ေတာ့ဘူး။

ကဲပါ..ဒီအေၾကာင္း ငါမေရးခဲ့ဘူးလို႔ပဲ

ထားလိုက္ၾကရေအာင္…။

ယုသာ

သူစိမ္းဆန္ဆန္ကဗ်ာမ်ား

ဘာေျပာရမလဲ

ေကာင္းျခင္းဆိုးျခင္း

ငါ့မသိျခင္းေတြလဲမ်ားၿပီ

စိတ္ရႈပ္ျခင္းနဲ႔ ရပ္ထားတာၾကာေတာ့

လက္ထဲကအေၾကာရိုင္းေတြက တုံ႔ဆိုင္းတံု႔ဆိုင္း

ကဗ်ာတစ္ပုဒ္က ေခါင္းထဲမွာမရိွ

ခံစားခ်က္စစ္စစ္ေတြထဲ ေမႊေႏွာက္ရင္း

ခင္ဗ်ားေျပာေျပာေနတဲ့ အိုင္ဒီယာေအာက္တယ္ထင္ရဲ႕

ခု ဘာေျပာရမလဲ

တက္လာတဲ့ ဒီဆုိဒ္ၾကည့္…ၾကည့္

ကိုယ့္ကဗ်ာေတြကပဲ ကိုယ့္ကို သူစိမ္းဆန္ဆန္ၾကည့္ေနေလရဲ႕။

 

အားလံုးပဲ..က်ေနာ္ညံ့တဲ့အေၾကာင္း

password_resetၾကာပီ..က်ေနာ့္ဘေလာ့ေလး..က်သြားတာ။ သူမ်ားကပဲ hack လိုက္သလိုလို..(အထင္ႀကီးေအာင္) ေတြးၿပီး၊ ျပန္မၾကည့္ျဖစ္ဘူး။ ဒီၾကားထဲလည္း..ေတာင္လုပ္ေျမာက္လုပ္၊ အလုပ္ကလည္းမ်ားသကိုးဗ်။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေတာင္ၾကာသြားပီလားမေျပာတတ္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ဟိုတစ္ေန႔ကေတာ့ စိတ္ကူးေပါက္ၿပီး၊ အရင္ေမးေတြျပန္စစ္၊ cpanel ကို ျပန္၀င္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ရတယ္ဗ်။ ဒါနဲ႔ PHPMyAdmin ကို ခ်ိတ္တယ္။ အဲဒီ့မွာ ျပသနာတက္တာပဲ။ ဘယ္လိုမွာ connect လုပ္လို႔မရဘူး။ ဒါနဲ႔ တတ္သမွ်မွတ္သမွ်၊ ေဆးၿမီးတိုေလးေတြ ရွာေဖြၿပီး၊ ေလွ်ာက္လုပ္ၾကည့္တယ္။ မရဘူးဗ်။ ေနာက္ေတာ့ database အသစ္ျပန္ေဆာက္လိုက္ၿပီး၊ အရင္က backup ယူထားတာေလး (၂၀၁၀ခုႏွစ္ေလာက္က) ျပန္တင္ေပးလုိက္တယ္။ လက္ကလည္းျမန္သဗ်ာ..။ database အေဟာင္း (အေဟာင္းလို႔သာေျပာရတာ..သူကပိုၿပီး update ျဖစ္တယ္)ကို delete ေပါ့။ ခုေတာ့..အရမ္းႏွေျမာမိတယ္။ စိတ္ထဲမွာ ဆိုဒ္ျပန္တက္ဖို႔က အဓိကလို႔ထားလိုက္တာေပါ့ဗ်ာ။ တကယ္က ျပသနာရွိေနတာက config.php ဖိုင္ေလးမွာ Password မွားေနတာ။ အဲဒါနဲ႔ cpanel အတြက္ ေပးထားတဲ့ဟာပဲ ျပန္ထည့္ေပးလိုက္တယ္။ ဆိုဒ္ျပန္တက္လာတယ္ဗ်။

၀မ္းသာသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ပို႔စ္ေတြက အရင္ database က အေဟာင္းေတြပဲရေတာ့တာေပါ့။ အဟင့္…ေနာက္ဆံုးေရးခဲ့တဲ့ပို႔စ္ေလးေတြဆံုးရႈံုးသြားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကြန္ျပဴတာသံုးသူတိုင္းက Backup! Backup! လို႔ ေအာ္ေနၾကတာ။ ပံုမွန္ backup မလုပ္မိတဲ့အက်ိဳးေပါ့ဗ်ာ။ တစ္ခုခုအမွားအယြင္း ရွိတဲ့အခါက် ဆံုးရႈံုးရတာေပါ့။

ဒါနဲ႔..က်ေနာ္ login ၀င္ဖို႔လုပ္တယ္။ တက္လာတဲ့ဆိုဒ္ admin ကို၀င္တဲ့အခါ ျပသနာတက္ပါေရာ..။ ဘယ္လိုမွ ၀င္လို႔မရဘူး။ ဒါနဲ႔ email reset ေတာင္းလိုက္တယ္။ ေစာင့္ေနတယ္။ reset link ပါတဲ့ေမးကို။ ေရာက္မလာဘူး။ ဒါနဲ႔ ဟိုေမႊ..ဒီေမႊ ေလွ်ာက္ဖြတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္လို႔ရမလဲလို႔။ တစ္နည္းၿပီးတစ္နည္း..စမ္းတယ္။ အဲဒီ့နည္းေတြထဲမွာ.. phpmyAdmin က wp_users မွာ password reset လုပ္တဲ့နည္းပါတယ္။ မရဘူး။ ကြန္နက္ရွင္ကလည္း သိေတာ္မူၾကတဲ့အတိုင္း ညေနေစာင္းတာေတာင္ေလးကန္ေနေတာ့။ အဲဒီ့ေန႕ကလက္ေလွ်ာ့လိုက္ရတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ အဲဒါပဲျပန္လုပ္ၾကည့္တယ္။ မရဘူး။ ေနာက္ဆံုး တစ္ျခားနည္းရွာမွ ဆိုၿပီးလုိက္ရွာတာ။ ဒီမွာ  သြားေတြ႕တယ္။ ဒါနဲ႔ Using the Emergency Password Reset Script ဆိုတာေလးနဲ႔မွ ok သြားတယ္။ webmaster ႀကီးမ်ားအတြက္ေတာ့ အေသးအဖြဲျဖစ္မွာပါ။ က်ေနာ့လိုမတတ္တေခါက္ အတြက္ေတာ့ ေခၽြးျပန္သြားတယ္။ ဒါနဲ႔ wordpress update လုပ္တယ္။ sharing plugins ေလးေတြနဲ႔၊ spam ကာကြယ္တဲ့ plugin ေလးေတြရွာေဖြတပ္ၿပီး။ ေနာက္ထပ္အသစ္ေလးေတြေရးတင္ဖို႔ျပင္ရင္း ဒီပို႔စ္ေလးကို မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္။

ယုသာ

 

သက္ဆုိင္သူသုိ႔

လူတစ္ေယာက္ကုိ ႏွစ္သက္တာ
အနားရွိေနမွ မဟုတ္ပါဘူး။
ဘယ္ေနရာမွာပဲ ရွိေနပါေစ
ေမတၱာသာစစ္ခဲ့ရင္
နင္ဟာ ငါရဲ႕ အနက္ရႈိင္းဆံုးေနရာမွာ
အျမဲထာ၀ရ မေျပာင္းလဲပဲ ရွိေနမွာပါ။
နင္ သြားေနတဲ့လမ္းကုိ
ငါ ဘယ္ေတာ့မွတားမွာ မဟုတ္လို႔
နင့္လမ္းကို နင္ ဆက္သြားပါ။
ဒါေပမယ့္… နင္ သြားေနတဲ့လမ္းမွာ
၀မ္းနည္းမႈေတြ၊ နာက်င္မႈေတြ ရွိေနမယ့္ဆုိရင္
နင္ကုိ အၿမဲတမ္းသတိရေနတဲ့
ငါကုိ ေျပးျမင္လွည့္ပါ။
နင့္ရဲ႕ ၀မ္းနည္းမႈေတြ၊ နာက်င္မႈေတြကို
ကုစားမေပးႏုိင္ေပမယ့္
နင္နဲ႔ ထပ္တူမွ်ေ၀ ခံစားေပးမွာပါ။
နင္သြားေနတဲ့လမ္းမွာ
နင္ ေပ်ာ္ေနတယ္ဆုိရင္
ငါကုိ ေမ့ထားပါ။
ဒါေပမယ့္… တစ္စံုတစ္ဦးေၾကာင့္
နင့္ရဲ႕ အနက္ရႈိင္းဆံုးေနရာမွာ
နာက်င္မႈေတြ ရလာမယ့္ဆိုရင္
နင္နဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် နာက်င္ေနတဲ့
သူတစ္ေယာက္ရွိတယ္ဆိုတာ
နင္ သတိရလုိက္ပါ။
ကမၻာေျမရဲ႕ တစ္ေနရာမွာ
နင္တစ္ေယာက္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာနဲ႔
အသက္ရွင္ေနထုိင္ေနတယ္ဆိုရင္ပဲ
ငါ ေက်နပ္ပါၿပီ။ ။

ေဆာင္းႏွင္းျဖဴ

အိမ္အျပန္ညတစ္ညနဲ႕ အခ်ိန္အေၾကာင္းတေစ့တေစာင္း

ညတစ္ညမွာ ၾကယ္စင္ေတြနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ျပန္ခဲ့တယ္။ ညကေတာ့ လွပလို႕ေပါ့။ ေအးလုလုေဆာင္းကေတာ့ အားနာလို႕ထင္ပါရဲ႕ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေလေအးေလးပဲတိုက္ေပးရွာပါတယ္။ ေလွ်ာက္လာရင္း ေညာင္းညာလာတဲ့ ေျဖဖ၀ါးေတြက မ်က္ေစာင္းထိုးတာလဲ ခံလိုက္ရတာဗ်ာ။ ဘ၀ဆိုတာ ကိုယ့္ေျခေထာက္ ကိုယ့္ရပ္ရမွာေပါ့လို႕ သူ႕ကိုဆရာလုပ္လိုက္ေတာ့ ၿငိမ္သြားပါတယ္။ လူေတြက မိုးလင္းရင္ အိပ္ရာထ မ်က္လံုးဖြင့္၊ ညက် မ်က္လံုးမွိတ္ ျပန္အိပ္နဲ႕ ဒီထဲမွာပဲ အသက္ေတြႀကီးသြားၾကတယ္။ ေမြးဖြားျခင္း ေသဆံုးျခင္း တံခါးႏွစ္ခ်ပ္ၾကားမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ေခ်ာင္ပိတ္မိေနတယ္ ထင္တယ္ဗ်…ေနာ္။ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ကူးတာကို တကူးတက လုပ္ေပ်ာ္ရင္း ေသျခင္းနဲ႕နီးလာတာကိုလည္း သတိရမိပါတယ္။ ၾကည့္ဖူးတဲ့ ဗီဒီယိုကားေလးထဲက အျမဲမွတ္မိေနတာေလး ေျပာျပမယ္ဗ်ာ။ အဲ့ဒီမွာ စိတ္ေ၀ဒနာရွင္ ကိုေမတၱာက “ လူေတြဟာ အခ်ိန္ေတြကို နာရီေတြထဲ ပိတ္ေလွာင္ထားၾကတယ္လို႕” ေပါက္ကြဲကာ နာရီမ်ားကို ဖ်က္ဆီးေနတယ္ေလ။ ဟုတ္ပါရဲ႕ သူေျပာမွ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလန္႕တၾကားလက္က နာရီကို ငံု႕ၾကည့္မိတယ္ဗ်။ ဟုတ္တယ္..နာရီထဲက လက္တံေတြက အခ်ိန္မွတ္သားမႈေတြျဖစ္ေပမယ့္ ဒီလက္တံေတြရဲ႕ တြန္းထိုးမႈ၊ ေမာင္းႏွင္မႈ၊ သတိေပးမႈေတြနဲ႕ပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြဟာ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ အခ်ိန္ဆိုတဲ့ ေလွာင္အိမ္ထဲ ထည့္ေလွာင္မိ ေနသလိုျဖစ္ေနတယ္ဗ်ာ။ ေဟာ..ေျပာရင္းဆိုရင္း ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နား ေရာက္လာၿပီ။ ေနာက္က်ေနတတ္မို႕ အေမနဲ႕အေဖက ထူးထူးျခားျခားေမးမွာ မဟုတ္ေပမယ့္ နာရီကိုၾကည့္ၿပီး အကဲခတ္မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္ဗ်ာ။ ကဲ…ဒါေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အိမ္အျပန္ည တစ္ည မွာ ေတြးမိတာေလးေတြျဖစ္ပါေၾကာင္း ။ ။

လူရႊင္ေတာ္ႀကီး

သမုဒယ (၁)

“ယံုခဲ့ၿပီကိုး

နမ္းဖန္မ်ားေတာ့

သနပ္ခါးျပယ္ၿပီမို႔

ထားခ်င္ထားခဲ့ေလ” တဲ့

ဆရာၿငိမ္းေက်ာ္ရဲ႕ကဗ်ာ

ဖြဖြျငင္ျငင္ ႐ြတ္ၾကည့္

ငါ့မ်က္ရည္ ေတြေတြက်မိတယ္။

ဒါေပမယ့္ေလ အားတံု႔အားနာ

တိုးတိုးကေလး ေတာင္းပန္

တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ရင္ေျဗာင္းဆန္ေအာင္

တိတ္တိတ္ကေလး အသနားခံခ်င္ေတာင္

နံ႔သာမ႐ွိတဲ့ပါးျပင္မို႔

နမ္း႐ံုမွ် နမ္းခဲ့တာကြယ္

ေက်းဇူးေတာ္ အနႏၱရယ္နဲ႔

တစ္သက္စာ အယုအယေပမဲ့လို႔

သမုဒယေတြနဲ႔မို႔

အခုဘ၀မွာေတာ့

သခင့္ေက်းဇူး

သိလ်က္ႏွင့္ အဆပ္ထူးသည္

၀ိဘက္ၾကမၼာငင္သည္သာ။

ေ႐ႊမိုးညိဳ

၁၇. ၁၀. ၀၃(12:00 PM)

စြန္႕လႊတ္ျခင္းရဲ႕နိယာမ

သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ စသိခဲ့တာ (၂၀၀၈)ခုႏွစ္ရဲ႕ဒီဇင္ဘာလမွာေပ့ါ….စတင္သိရွိခဲ့တာကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေမးလ္ထဲကေန ေပ့ါ…..အဲဒါသူ႔ကုိစတင္လိမ္ညာျခင္းေတြထဲက ပထမလိမ္ညာျခင္းေပ့ါ…..ငါ့သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္ဟန္ေဆာင္ၿပီး သူ႔ကုိေျပာခဲ့ တယ္…ဒါေပမယ့္ လိ္မ္ညာျခင္းကုိ ၾကာရွည္စြာ ဖံုးမထားႏုိင္ခဲ့တဲ့ငါက တစ္ခ်ိန္မွာ ဖြင့္ေျပာလိုက္တယ္…..ငါပါလို႔……ဒါေပမယ့္ သူဆက္လက္ခင္ခဲ့တယ္….အဲဒီကေနပဲ သူနဲ႔ငါ သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္…….အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြေပ့ါ…..အဲဒီက ေနစၿပီး င့ါရင္ခုန္သံေတြျမန္ခဲ့တယ္…..ငါ့နာမည္က လင္းလင္း…..ငါန႔ဲအခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ကိုးကုိးတဲ့…..သူနဲ႔ငါ ဖုန္း ေျပာခဲ့တယ္…ဒီဇင္ဘာညေတြမွာေပ့ါ…….သူေက်ာင္းသြားတက္ေတာ့လဲ စာခ်င္းအဆက္အသြယ္ရွိခဲ့ၾကတယ္….တစ္ေယာက္ နဲ့တစ္ေယာက္ ခင္ခင္မင္မင္ရွိခဲ့ၾကတယ္…..ဘယ္ေလာက္ခင္တဲ့သူငယ္ခ်င္းပဲျဖစ္ပါေစတစ္ခါတစ္ခါေတာ့ စိတ္အခန္႔မသင့္ တာေတာ့ရွိတာေပ့ါ…….ဒါေပမယ့္ ခဏပါပဲ……တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ေမးလ္းခ်င္းအျပန္အလွန္စစ္ခဲ့ၾကတယ္….ဖြင့္္ ၾကည့္ခဲ့ၾကတယ္….တစ္ေယာက္အေၾကာင္း တစ္ေယာက္ရင္ဖြင့္ခဲ့ၾကတယ္…….လူခ်င္းမျမင္ဖူးေပမယ့္ စိတ္ခ်င္းရင္းႏွီးခဲ့ၾက တယ္… ဒါေပမယ့္ အဲဒီႏွစ္ေယာက္ၾကားကုိ အခ်စ္ဆိုတဲ့မုန္တုိင္း၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္ခဲ့တယ္……ေကာင္ေလးက ေကာင္မ ေလးကုိတျခားေကာင္ေလးေတြနဲ႔စကားေျပာရင္မႀကိဳက္ခဲ့ဖူး…..အူတုိခဲ့တယ္….သ၀န္တုိခဲ့တယ္……ဒါေတြကုိေကာင္ေလးက ေနာက္သတိထားမိလာတယ္…..သူ႔ကုိယ္သူျပန္ဆန္းစစ္ၾကည့္ေတာ့ ေကာင္မေလးကုိ သူခ်စ္သြားၿပီတဲ့…..ေကာင္ေလးမွာ ႏွလံုးေရာဂါရွိတယ္…အဲဒါကုိေကာင္မေလးကုိသူဖြင့္မေျပာခဲ့ဘူး.. ေျပာလိုက္ရင္ ေကာင္မေလးစိတ္ညစ္မွာစိုးလို႔တဲ့…..ေကာင္ ေလးက ေကာင္မေလးကုိ အၿမဲတမ္းလိမ္ညာခဲ့တယ္…….ဒါမွသူ႔စကားကုိေကာင္မေလးကမယံုေတာ့မွကုိး…..ၿပီးေတာ့ေကာင္ ေလးက ေကာင္မေလးကုိ ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာရင္ ေကာင္မေလးကမယံုေတာ့မွာကိုး…..ဒါဆိုရင္ေကာင္မေလးစိတ္ညစ္မွာမဟုတ္ ေတာ့ဘူးေလ…..အဲဒါေၾကာင့္….လိမ္ညာခဲ့တယ္….ထင္တဲ့အတုိင္းပဲ ေကာင္ေလးခ်စ္တာကိုေကာင္မေလးကမယံုခဲ့ဘူး …ေကာင္ေလးကရည္းစားမ်ားခဲ့လို႔လဲပါမယ္ထင္တယ္……..ေကာင္မေလးမယုံခဲ့ပါဘူး…..စိတ္မညစ္ရေတာ့ဘူးေပ့ါ….ဒါေပ မယ့္ေကာင္ေလးကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ခံစားရလဲဆုိေတာ့ ေရာဂါတိုးတဲ့အထိပဲ……ေကာင္ေလးေရာဂါကတစ္ေန႔တျခား ဆုိး လာတယ္….ဒါေတြကုိေကာင္မေလးမသိခဲ့ပါဘူး…….သိခဲ့ေအာင္လဲမေျပာခဲ့ဘူး…ေကာင္မေလးစိတ္မေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႔ေလ..ေကာင္မေလးစိတ္ညစ္တာကုိမလိုလားခဲ့တဲ့ေကာင္ေလး…ေကာင္မေလးကုိႀကိဳက္ေနတဲ့ေနာက္ထပ္ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ရွိတယ္….သူနာမည္ကေနလ.. ေနလေန ေကာင္မေလးကုိ ရက္ရက္စက္စက္ေျပာလိုက္တဲ့အခါမွာ ေကာင္မေလးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္……ေကာင္မေလးကလဲသူ႔ကုိသနားခ်စ္နဲ့ခ်စ္ ေနပါၿပီ။…..ဒါကို ေနလက မသိပဲေျပာလိုက္တာ….ေကာင္မေလးစိတ္မေကာင္းျဖစ္ရေတာ့လဲ ေကာင္ေလးလဲခံစားရပါၿပီ…..ဒီအခါမွာ ေကာင္ေလးက ေနလန႔ဲ ေကာင္မေလးကုိ ေအာင္သြယ္လုပ္ေပးလိုက္ပါတယ္……ေနလနဲ႔ေကာင္မေလးအဆင္ေျပသြားပါၿပီ……ေကာင္ေလးက လဲေကာင္မေလးစိတ္မေကာင္းမျဖစ္ေစဖို႔ ႏွလံုးသားလဲရင္းခဲ့ပါၿပီ…….အဆံုးသတ္မွာေတာ့………..ေကာင္ေလးရဲ႔လုပ္ရပ္ကုိမွား တယ္လို႔ တခ်ိဳ႕ကထင္ခ်င္ထင္လိ္မ့္မယ္…..ဒါေပမယ့္ ေကာင္ေလးကေတာ့ သူ႔လုပ္ရပ္အတြက္ ေနာင္တမရခဲ့ပါဘူး……..

ငါမွားလား

ေဆာင္းမနက္မွာဖဲြဖြဲက်လို႕

ႏွင္းမိုးလို႕သတ္မွတ္တာ

ငါမွားလား။

တဖြဲဖြဲက်ေနတဲ့

ႏွင္းမိုးသံကို နားစြင့္ရင္းနင့္ကိုလြမ္းမိတာ

ငါမွားလား။

ငါနဲ႕ထပ္တူတိုက္ဆိုင္တဲ့အလြမ္း

နင့္မွာမရွိဘူးလို႕ ငါထင္မိတာ

ငါမွားလား

နင့္အတြက္အမွတ္တမဲ့ျဖစ္တဲ့

ငါတို႕ရဲ႕အမွတ္တရေတြကို သတိရမိေနတာ

ငါမွားလား။

ၾကည္ႏူးဖို႕ေကာင္းတဲ့ ေဆာင္းမနက္ခင္းမွာ

ေကာ္ဖီတခြက္ ငါခ်စ္တဲ့နင္နဲ႕

အတူတူရွိေနခ်င္တာ

ငါမွားလား။

ေကာ္ဖီတမ္းခ်င္း

အရမ္းခ်စ္ရတဲ့ေကာင္ေလးေရ

နင့္အခ်စ္ေတြကို ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႕ တင္စားမယ္ဆို

ငါကေတာ့ေကာ္ဖီကိုစြဲလမ္းတဲ့ေကာင္မေလးေပါ့

ေႏြးေထြးတဲ့ေကာ္ဖီကို ငါႏွစ္သက္တယ္

ခ်ဳိၿမိန္္ခါးသက္တဲ့ခံစားမႈေတြကို ငါခံုမင္တယ္

တခ်ိန္ကနင့္အခ်စ္ေတြက ငါ့ရင္ကိုေႏြးေထြးေစခဲ့တာကိုး

အခ်ိန္တိုက္စားလို႕ ေအးစက္လာတဲ့အခါ

ခ်ဳိျမိန္တဲ့သာယာမႈေတြကြယ္ေပ်ာက္လို႕

ေအးစက္တဲ့ခါးသက္မႈေတြေၾကာင့္ တုန္လႈပ္မိလည္း

မစြန္႕လႊတ္ႏုိင္သေရႊ႕ေတာ့

ေအးစက္တဲ့နင့္အခ်စ္ေတြကို ေႏြးေထြးတဲ့ငါ့အခ်စ္နဲ႕

ေရာစပ္လို႕ ခါးသက္သက္ေကာ္ဖီကို

စြဲလမ္းလို႕ေနဦးမယ္။

သန္းေခါင္ယံလြမ္းခ်င္း

ေအးျမတဲ့အထိအေတြ႕သဲ့သဲ့ေလး

ပါးျပင္ထက္မွာ ယွက္ေျပးသြားတယ္

အလိုလိုလွစ္ဟသြားတဲ့ အသိတရားေနာက္မွာ

နင့္ကိုလြမ္းဆြတ္မႈလည္း ကပ္ပါလာေလရဲ႕။

မိုးစက္လား ႏွင္းစက္လားလို႕ ေသခ်ာမသိလည္း

စည္းခ်က္မွန္မွန္က်ဆင္းသံေလးေတြၾကားမွာ

ေပ်ာ္မိတာေတာ့အမွန္ပါ။

ေပါ့ပ်က္တဲ့စကားလံုးၾကား ေတြေ၀ခဲ့လည္း

သံသယေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ နင့္အခ်စ္ေပၚ

ယစ္မူးေနခဲ့မိတာလည္း အေသအခ်ာ။